Ουράνης, Περαστικές

4467Ουράνης, Περαστικες
Για το κείμενο και τις ερωτήσεις πατήστε αυτόν τον σύνδεσμο

Α1. Το ποίημα κινείται στα πλαίσια της παραδοσιακής ποίησης. Στοιχεία που επιβεβαιώνουν την κρίση αυτή είναι:
Α2. Ομοιόμορφες στροφές, ισοσυλλαβία στίχων, ομοιοκαταληξία και μέτρο.
Α.2. Ο τίτλος "περαστικές" αναφέρεται σε τυχαίες συναντήσεις του ποιητή με άγνωστες γυναίκες- στο δρόμο, σε σταθμούς, σε λιμάνια- που η ανάμνησή τους έμεινε ανεξίτηλη στον ποιητή.

Β1. Οι εικόνες αναφέρονται σε γυναίκες που συνάντησε τυχαία ο ποιητής: γυναίκες χαμένες στις σκέψεις τους, που στέκονταν σε μπαλκόνια απ' όπου περνούσε ο ποιητής. Γυναίκες ερωτευμένες αγκαλιά με τον αγαπημένο τους, γυναίκες σε σταθμούς τρένων και άλλες που κουνούσαν το μαντήλι τους αποχαιρετώντας τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ενώ το πλοίο τους απομακρυνόταν από το λιμάνι.
Β2. Η επανάληψη προσδίδει έμφαση στη γυναίκα ως ιδέα, ως σύμβολο (αρχετυπικό). Η γυναικεία παρουσία - ο έρωτας- απρόσιτη και μακρινή, απλά περαστική από τη ζωή του ποιητή, αποτελεί το κεντρικό θέμα του ποιήματος. (Από την άλλη μπορεί απλά να σημαίνει ότι ο ποιητής ήταν γυναικάς!!!! Αμάν πια μ' αυτά τα θέματα)
Β3. "Τραίνο", "σαλπαρισμένο πλοίο", μαντήλι. Οι λέξεις φανερώνουν επιθυμία φυγής, επιθυμία ωστόσο ανεκπλήρωτη. (Τα μοτίβα αυτά είναι χαρακτηριστικά στην ποίηση της γενιάς του Μεσοπολέμου, που διακρίνεται από τα σημάδια της κόπωσης, του ανικανοποίητου, της φυγής από μια πραγματικότητα οδυνηρή).

Καβάφης, Ευρίωνος τάφος

4432. Καβάφης,  Ευρίωνος τάφος

Εις το περίτεχνον αυτό μνημείον,

ολόκληρον εκ λίθου συηνίτου,

που το σκεπάζουν τόσοι μενεξέδες, τόσοι κρίνοι,

είναι θαμμένος ο ωραίος Ευρίων.

Παιδί αλεξανδρινό, είκοσι πέντε χρόνων.

Aπ’ τον πατέρα του, γενιά παληά των Μακεδόνων·

από αλαβάρχαςτης μητέρας του η σειρά.

Έκαμε μαθητής του Aριστοκλείτου στην φιλοσοφία,

τουΠάρου στα ρητορικά. Στας Θήβας τα ιερά

γράμματα σπούδασε. Του Aρσινοΐτου

νομού συνέγραψε ιστορίαν. Aυτό τουλάχιστον θα μείνει.

Χάσαμεν όμως το πιο τίμιο —την μορφή του,

που ήτανε σαν μια απολλώνια οπτασία


Απαντήσεις

Α1.  Ο μοντερνιστικός χαρακτήρας της ποίησης του Καβάφη είναι ιδιαίτερα εμφανής στη γλώσσα και στο ύφος, που χαρακτηρίζεται από εκφραστική λιτότητα και λόγο καθημερινό, αντιποιητικό.  Χαρακτηριστικός είναι ο λιτός τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται το πρόσωπο για το οποίο γίνεται λόγος στο ποίημα: Παιδί Αλεξανδρινό, είκοσι πέντε χρόνων.
Μορφικά χαρακτηριστικά που επιβεβαιώνουν τον μοντέρνο χαρακτήρα του ποιήματος είναι η έλλειψη στροφών και η ανισοσυλλαβία των στίχων.
Α2. Ο τίτλος είναι αποκαλυπτικός του περιεχομένου του ποιήματος. Ο τάφος του Ευρίωνα αποτελεί την αφετηρία της έμπνευσης του ποιητή και δίνει το έναυσμα για το ξεδίπλωμα των σκέψεών του σχετικά με τη ζωή και το θάνατο.

Β1. Παρομοίωση: σαν Απολλώνεια οπτασία
Οπτική εικόνα αποτελεί το περίτεχνο μνημείο "εκ λίθου συηνίτου" και τα άνθη και οι μενεξέδες που το σκεπάζουν
Μεταφορά: το πιο τίμιο- τη μορφή του
Έμφαση δίνεται στη φράση: στη μορφή του και επιτυγχάνεται με τη χρήση παύλας.

Β2. Στο πρωτο μέρος παρουσιάζεται με αντικειμενικό τρόπο το πρόσωπο του Ευρίωνα, οπότε είναι αναμενόμενο το γ΄ πρόσωπο. Στο δεύτερο μέρος γίνεται μια μετάβαση από την αντικειμενική περιγραφή στη συναισθηματική αντίδραση του ποιητή. Το θέμα ωστόσο που πραγματεύεται το κείμενο, ο θάνατος, η απώλεια που συνεπάγεται, το εφήμερο της ζωής, είναι βιώματα και προβληματισμοί παν ανθρώπινοι. Έτσι αντί του αναμενόμενου α΄ ενικού ο ποιητής χρησιμοποιει α πληθυντικό πρόσωπο.
Β3. Η αντίθεση στους τελευταίους στίχους έγκειται στην επιβίωση του ιστορικού έργου του Ευρίωνα  και την οριστική απώλεια της ζωής και της σωματικής του υπόστασης, ιδιαίτερα δε του κάλλους του (της ωραίας μορφής του). Το τελευταίο φαίνεται ότι προκαλεί τη μεγαλύτερη συγκίνηση στον ποιητή (που χαρακτηρίζεται από τον αισθητισμό του: την προσήλωση και το θαυμασμό για το ωραίο, που αποτελεί την υπέρτατη αξία).

Νικηφόρος Βρεττάκος, Μεγαλυνάρι

10373. Νικηφόρος Βρεττάκος, Μεγαλυνάρι

Για το κείμενο και τις ερωτήσεις πατήστε αυτόν τον σύνδεσμο

Α1. Το ποίημα είναι μοντέρνο, όπως επιβαιώνεται από τα ακόλουθα μορφικά χαρακτηριστικά:
Α2. Ελεύθερος στίχος, απουσία στροφών, ανισοσυλλαβία στίχων.

Α3. Στο ποίημα "μέγαλύνεται", εγκωμιάζεται ένα πρόσωπο, ένα "εσύ" προς το οποίο απευθύνεται ο ποιητής, όπως αντίστοιχα στα εκκλησιαστικά μεγαλυνάρια εγκωμιάζεται ένα ιερό πρόσωπο, συνήθως η Παναγία. Το πρόσωπο αυτό δεν είναι ανθρώπινο, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι το μοναδικό όνομα που κατονομάζεται στο ποίημα είναι η Ειρήνη.

Β1. Μεταφορές: τοπίο χωρισμένο με χρώματα/ αέτωμα περιστεριών/ άμπωτη ήλιου
Προσωποποιήσεις: ομιλία ρυακιών/ μονόλογος πεύκου

Β2. Ακουστικές εικόνες: ομιλία ρυακιών, μονόλογος πεύκου, ένας ψίθυρος από αστέρι, πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων.

Β3. Βασική επανάληψη: το όνομά σου
Δευτερεύουσα: Ειρήνη

Τίτος Πατρίκος, Αλληγορία

4483. Τίτος Πατρίκιος, Αλληγορία

Δείτε τα θέματα εδώ

Απαντήσεις

Α1. Το ποίημα είναι μοντέρνο, όπως επιβεβαιώνεται από τα παρακάτω μορφικά χαρακτηριστικά:
Α.2. Ανισοσυλλαβία στίχων, ελεύθερος στίχος, απουσία στροφών.
Α3. Ολόκληρο το ποίημα στηρίζεται στη συμβολική νοηματοδότηση της κατάστασης που παρουσιάζεται. Στο ποίημα γίνεται λόγος για την πτώση μιας βελανιδιάς και τη διαφορετική αντιμετώπιση της κατάστασης από διάφορες ομάδες ανθρώπων.  Προφανώς ο ποιητής με την αλληγορία αυτή αναφέρεται στην πολιτική πραγματικότητα της εποχής του - δικτατορία, όπως μπορεί να υποθέσει κανείς από τη χρονολογία έκδοσης (1974).

Β1. Η διαίρεση του ποιήματος σε δύο μέρη γίνεται από τον ίδιο τον ποιητή και είναι αντιληπτή οπτικά από την διαίρεσή του σε δύο άνισα στροφικά σύνολα. Ο τελευταίος στίχος απο κόπτεται από το υπόλοιπο σώμα του ποιήματος και οπτικά και νοηματικά, καθώς περιέχει τον προβληματισμό του ποιητή, ενώ το πρώτο μέρος περιέχει την έκθεση της κατάστασης.

Β2. Στο πρώτο μέρος του ποιήματος δίνονται σε ασύνδετο σχήμα οι αντιδράσεις διαφόρων ομάδων ανθρώπων στην κατάσταση που περιγράφεται: άλλοι..., άλλοι..., άλλοι..., άλλοι..., άλλοι. Το σχήμα τονίζει τη διαφορετική αντιμετώπιση της δεδομένης πολιτικής κατάστασης, αναποτελεσματική στις περισσότερες περιπτώσεις (θρήνος, αναπόληση περασμένης ευτυχίας, αισιοδοξία χωρίς όμως αντίκρυσμα από τον ποιητή).
Β2. Μέσα σε κόμματα περικλείεται η δήλωση της θέσης του ποιητή. Ο ποιητής ως κοινωνικό και πολιτικό ον παίρνει θέση στο πρόβλημα, ομολογώντας συγχρόνως ενδεχομένως την απουσία αποτελεσματικής δράσης.

Δροσίνης, Εσπερινός

3213. Δροσίνης, Εσπερινός

Για το κείμενο και τις ερωτήσεις εδώ

Α1. Το σονέτο είναι ένα δεκατετράστιχο ποίημα, που συνήθως επιμερίζει τους στίχους του σε δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές. Η ομοιοκαταληξία που παρατηρείται τηρεί το σχήμα: αβαβ βαβα γδε γδε ( εδώ είναι πλεκτή, σε άλλες περιπτώσεις παρατηρείται και σταυρωτή στις δύο πρώτες στροφές. Οι δύο τελευταίες μπορούν να παρουσιάζουν ποικίλους συνδυασμούς. Επίσης στο σονέτο στις δύο πρώτες στροφές παρουσιάζεται το πρόβλημα που απασχολεί τον ποιητή, ενώ στην τελευταία περιέχεται η βασική ιδέα του ποιήματος).

Α2. Ο στίχος του ποιήματος που παραπέμπει στον τίτλο είναι ο πρώτος της δεύτερης στροφής: "ο ήλιος φέρνοντας στη δύση". Εσπερινός είναι η απογευματινή λειτουργία.

Β1. Προσωποποιήσεις: "εικόνες έχει ζωγραφίσει", "μπαίνει δειλά να προσκυνήσει", "ανάφτει...καντήλι", "θυμίαμα που καίει η Πίστις", "ψάλλει το Δόξα εν υψίστοις". Η φύση συμμετέχει ευλαβικά στη μυσταγωγία αντικαθιστώντας την ανθρώπινη παρουσία σε ένα ερημωμένο παρεκκλήσι. Τα ανοιξιάτικα αγριολούλουδα υποκαθιστούν τη ρημαγμένη αγιογράφηση, ο ήλιος τους πιστούς και τα χελιδόνια τους ιερούς ψάλτες.

Β2. Εικόνες, πύλη, καντήλι, θυμίαμα, νάρθηκας
Εσπερινός, Δόξα εν υψίστοις.

Αιμιλία Δάφνη, Τρεις νέοι...

2942.

Α1. Το ποίημα είναι παραδοσιακό, όπως επιβεβαιώνεται από τα ακόλουθα μορφικά χαρακτηριστικά:
Α.2. Παρατηρείται ομοιοκαταληξία (τραγούδια- λουλούδια), ομοιόμορφες στροφές και μέτρο.

Α3. Ο τίτλος ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο του ποιήματος, που αναφέρεται στο θάνατο τριών νέων παιδιών.

Β1. Στίχους. 3 "αγάπες,όνειρα, τραγούδια"
Στίχους. 8 " χείλη, καρδιές, μάτια κλειστά
Στίχους. 17 "κιθάρα, φλάουτο, βιολί"
Το ασύνδετο και στις τρεις περιπτώσεις αναφέρεται στους νέους. Το πρώτο στη ζωή τους, το δεύτερο στην κατάσταση του θανάτου, που τους στερεί τις χαρές και τις συγκινήσεις της ζωής, ενώ το τρίτο στη μουσική αρμονία που συνοδεύει την υπέρ φυσική εμφάνιση των τριών νεκρών νέων. Μ'αυτό τον τρόπο το ασύνδετο περιγράφει και τονίζει κλαίει φορά την (υπαρξιακή) κατάσταση των νέων.

Β2. Αποσιωπητικά συναντώνται στο τελός της δεύτερης στροφής, εκδηλώνοντας τη συγκίνηση της ποιήτριας για το θάνατο των τριών νέων. Στην τελευταία- απ' όπου αντλείται και ο τίτλος του ποιήματος-  τα αποσιωπητικά προκαλούν μια παύση της αφήγησης, δίνοντας έμφαση στο στοιχείο της πρόωρα χαμένης ζωής.

Β4. Το ποίημα χαρακτηρίζεται γενικότερα από μουσικότητα, που ενισχύεται από τις επαναλήψεις (τρεις φίλοι, τρία παιδιά/ μέσα στο χώμα, μέσα στη γη)

Β.5. Το ποίημα παρά την εκφραστική του λιτότητα χαρακτηρίζεται από λυρισμό, που πηγάζει από τον ποιητικό λόγο και τη διαδοχή των φυσικών και συμβολικών εικόνων. Φράσεις που τονίζουν τον λυρικό του χαρακτήρα είναι: "τα ασημένια καλοκαίρια", "η αρμονία γλυκό λαλεί", "ανθίζουν τα κλαδιά", "θεία σερενάτα", "όλα αγάπη, φως γεμάτα".

Ήτανε Θε μου, μια φορά

τρεις νέοι (τρεις φίλοι, τρία παιδιά),

αγάπες, όνειρα, τραγούδια,

μέσα στο φως, μες στα λουλούδια,

τρεις νέοι (τρεις φίλοι, τρία παιδιά).

Τώρ’ απομένουνε βαθιά,

ένας εδώ κι άλλος εκεί,

χείλη, καρδιές, μάτια κλειστά,

μέσα στο χώμα, μες στη γη,

ένας εδώ κι άλλος εκεί...

Κάθε π’ ανθίζουν τα κλαδιά,

βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά

ή στ’ ασημένια καλοκαίρια,

που υψώνονται στο φως τα χέρια,

βγαίνουν τις νύχτες τρία παιδιά.

Και μ’ αρμονία γλυκολαλεί,

-κιθάρα, φλάουτο και βιολί-

η θεία τού Σούμπερτ σερενάτα,

κι είν’ όλ’ αγάπη, φως, γεμάτα,

-κιθάρα, φλάουτο και βιολί.

Του πρώτου η μάνα τ’ αγροικά

βουβή κι ανάβει τα κεριά,

τ’ άλλου αδελφή, και γονατίζει,

του τρίτου η αγάπη θυμιατίζει

σ’ ένα κελί καλογριά.

Μοίρες οι νύχτες τριγυρνούν

και τα παιδιά ξεπροβοδούν,

στέλνουν μηνύματα στ’ αστέρια,

και με καλόβολα τα χέρια

τα τρία παιδιά ξεπροβοδούν.

Ήτανε Θε μου, μια φορά

τρεις νέοι... και τώρα είναι βαθιά

 μέσα στο χώμα

,

μες στη γη,

ένας εδώ κι άλλος εκεί,

τρεις νέοι (τρεις φίλοι, τρία παιδιά)

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

α

α.1. Να χαρακτηρίσετε το ποίημα παραδοσιακό ή μοντέρνο ως προς τη μορφή.

α.2. Να εντοπίσετε τρία στοιχεία της μορφής του ποιήματος που επιβεβαιώνουν τηναπάντησή σας στο α1

.

α.3. Να σχολιάσετε τον τίτλο του ποιήματος σε σχέση με τη φράση σε παρένθεση πουεπαναλαμβάνεται μέσα στο ποίημα.

β

β.1. Να εντοπίσετε το ασύνδετο σχήμα, όπου υπάρχει, και να σχολιάσετε πώς λειτουργεί ως προς το περιεχόμενο του ποιήματος.

2. Να επισημάνετε πού χρησιμοποιούνται τα αποσιωπητικά (...) και οι

διπλές παύλ

ες (-...-) και να αναφέρετε πώς συμβάλουν στην ολοκλήρωση της αφήγησης για

τη ζωή και την τύχη των τριών παιδιών

β.3.το ποίημα έχει μελοποιηθεί από τον συνθέτη Γιάννη Σπανό. Να επισημάνετε στο κείμενο το σχήμα λόγου που έχει συντελέσει στο να γίνει τραγούδι.

β.4. Να βρείτε πέντε (5) λέξεις/φράσεις που τονίζουν τον λυρικό χαρακτήρα του ποιήματος

Σαραντάρης, Ακόμα δε μπόρεσα

7056: Σαραντάρης, Ακόμα δε μπόρεσα

Για το κείμενο και τις ερωτήσεις εδώ

Α1. Το ποίημα εντάσσεται στη μοντέρνα ποίηση, γεγονός που πιστοποιείται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: παρατηρείται ελεύθερος στίχος, άνισοςυλλαβία στους στίχους και απουσία στοφικών σχηματισμών.

Α3. Ο τίτλος αντλείται από την αρχή του πρώτου στίχου. Δηλώνει την αδυναμία του ποιητή να συνειδητοποιήσει και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την οδυνηρή εμπειρία του θανάτου και του πολέμου.

Β.1.Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει τους έντεκα πρώτους στίχους. Ο ποιητής αρχικά εκδηλώνει την αδυναμία του να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα της απώλειας και του θανάτου. Η δέυτερη ενότητα καλύπτει τους τελευταίους 6 στίχους, όπου παρατηρείται αποδέσμευση από το "δε μπόρεσα" και αλλαγή του τόνου και της διάθεσης του ποιητικού υποκειμένου. Από την έκφραση αμηχανίας ο ποιητής περνά στην εκδήλωση της επιθυμίας για αντιμετώπιση των οδυνηρών βιωμάτων.

Β.2. Το α πληθυντικό πρόσωπο επεκτείνει το προσωπικό βίωμα στο συλλογικό επίπεδο. Ο ποιητής εκφράζει την επιθυμία για ανόρθωση και υπέρβαση των οδυνηρών εμπειριών και της πραγματικότητας του θανάτου.

Δημιουργική γραφή: Ένα παραμύθι για την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης κατά τη μινωική εποχή

2012-2013, Γυμνάσιο και Λ.Τ. Βερδικούσας

Μια διαθεματική προσέγγιση στο μάθημα της Ιστορίας, της Λογοτεχνίας και των Φυσικών Επιστημών στην Α΄ τάξη του Λυκείου.

Κάτω από τη σκιά του ηφαιστείου

Το παραμύθι μας σε ψηφιακή μορφή

101 ιδέες για πρωτοπόρους εκπαιδευτικούς

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε έναν οδηγό για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδασκαλία που εκπονήθηκε με παραγγελία  της Microsoft Ουγγαρίας.

http://icodl2011.eap.gr/files/101%20ideas.pdf

Μελέτη εκτενέστερου κειμένου - Παρουσίαση και κριτική

Η τιμή και το χρήμα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη

Λογοτεχνία και κινηματογράφος

Δημιουργική γραφή

Ομάδα 1

Δραστηριότητα 1

Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης έχει γράψει μια πολύ ωραία νουβέλα με θέμα τους παράγοντες που επηρεάζουν τον έρωτα δύο νέων ανθρώπων στις αρχές του 20^ου αιώνα. Η νουβέλα αυτή ήταν πολύ αγαπητή στο κοινό και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τη βραβευμένη σκηνοθέτιδα Τὠνια Μαρκετάκη. Πριν τη διαβάσουμε και δούμε την ταινία, ας βρούμε κάποιες πληροφορίες για το συγγραφέα της, για να κατανοήσουμε καλύτερα το έργο του.

Μας ενδιαφέρουν πληροφορίες για την εποχή που έζησε, την καταγωγή του, την κοινωνική θέση της οικογένειάς του, τις σπουδές του, τις πολιτικές του πεποιθήσεις, πληροφορίες δηλαδή που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα το έργο του.

Δραστηριότητα 2

Γράψτε μια κριτική και το έργο που μελετήσατε με βάση την ακόλουθη δομή.

Παρουσίαση και κριτική λογοτεχνικού έργου: Δομή

α . Η ταυτότητα του βιβλίου (συγγραφέας, τίτλος, είδος κειμένου, τόπος και χρόνος έκδοσης)

β . Γενική κρίση για το έργο 

γ . Πληροφορίες και κρίσεις για το στόχο του συγγραφέα και τον τίτλο

δ . Η «πρώτη ύλη» του έργου: χρόνος , τόπος, υπόθεση , πρόσωπα

ε. Σύνθεση, πλοκή, αφηγηματικά μέσα (αφήγηση, περιγραφή, διάλογος,  γλώσσα, ύφος)

Δραστηριότητα 3

Δημιουργική γραφή: Η Ρήνη

Μελετήστε το χαρακτήρα της Ρήνης και γράψτε ένα μονόλογο με τον οποίο θα παρουσιάζει τον εαυτό της, τα συναισθήματά της προς τον Αντρέα και την απόφασή της να τον εγκαταλείψει. Τοποθετήστε το μονόλογό της σε όποια χρονική στιγμή θέλετε (π.χ. την ώρα που σκέφτεται να εγκαταλείψει τον Αντρέα, πολλά χρόνια μετά, όταν έχει πια γεννήσει το παιδί τους κλπ).  Μπορείτε ακόμα να μη τηρήσετε τη χρονική σειρά των γεγονότων, αλλά να δημιουργήσετε αναχρονίες, ή ακόμα να γράψετε έναν εσωτερικό μονόλογο, δηλαδή οι σκέψεις να παρουσιάζονται όπως ακριβώς συμβαίνει στη συνείδησή μας, συνειρμικά, χωρίς λογική συνέχεια, με ελλειπτικές φράσεις κλπ. 

Ομάδα 2

Δραστηριότητα 1

Η σκηνοθέτιδα Τώνια Μαρκετάκη έχει μεταφέρει στον κινηματογράφο τη νουβέλα του Θεοτόκη «Η τιμή και το χρήμα». Βρείτε μερικές (συνοπτικές) πληροφορίες για τη ζωή και το έργο της, για να τη γνωρίσουμε καλύτερα, πριν δούμε την ταινία της.

(Εστιάστε σε πληροφορίες που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα το έργο της και την προσωπικότητά της: π.χ. καταγωγή, εποχή που έζησε, σπουδές, πολιτική ιδεολογία, σημαντικά έργα της) 

Δραστηριότητα 2

Γράψτε μια κριτική για την ταινία που παρακολουθήσατε με βάση την ακόλουθη δομή:

Παρουσίαση και κριτική κινηματογραφικής ταινίας: Δομή

α. Ταυτότητα ταινίας (τίτλος, σκηνοθέτης, χώρος και χρόνος γυρίσματος)

β . Υπόθεση του έργου

γ. Συντελεστές της ταινίας (σκηνοθέτης, πρωταγωνιστές, μουσική, φωτογραφία  κτλ): παρουσίαση και κριτική 

δ . Απήχηση στο κοινό – γενική αξιολόγηση

Δραστηριότητα 3

Δημιουργική γραφή: Ο Αντρέας

Μελετήστε το χαρακτήρα του Ανδρέα και γράψτε ένα μονόλογο με τον οποίο παρουσιάζει τον εαυτό του, τις ανησυχίες του και τα συναισθήματά του. Τοποθετήστε το μονόλογό του σε όποια χρονική στιγμή θέλετε (π.χ. μετά την εγκατάλειψή του από τη Ρήνη, πολλά χρόνια μετά, αναλογιζόμενος πώς θα ήταν η ζωή του αν δεν τον είχε εγκαταλείψει κλπ).  Μπορείτε ακόμα να μη τηρήσετε τη χρονική σειρά των γεγονότων, αλλά να δημιουργήσετε αναχρονίες, ή ακόμα να γράψετε έναν εσωτερικό μονόλογο, δηλαδή οι σκέψεις να παρουσιάζονται όπως ακριβώς συμβαίνει στη συνείδησή μας, συνειρμικά, χωρίς λογική συνέχεια, με ελλειπτικές φράσεις κλπ.