Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Όνειρο στο κύμα (Φύλλο εργασίας)

 

 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Όνειρο στο κύμα»

Κείμενο

Επεξεργασία

Ἦτον ἡ πρώτη φορά, καθ’ ἣν εἶχον αἰσθανθῇ τόσον ζωηρὰ τὴν γοητείαν τῆς φύσεως καὶ τὴν ἡδονὴν τῆς ζωῆς. Ὁ ἥλιος ἔλαμπε χαρούμενος, ὁ οὐρανὸς ἦτον καθαρὸς, καὶ ἡ θάλασσα ἔπαιζεν ἁπαλῶς μὲ τὰ κύματά της. Ἐγὼ, καθήμενος ἐπὶ τῆς ἁμμώδους ἀκτῆς, ἐθεώρουν τὸ γαλάζιον πέλαγος καὶ ἐνῷ ἐφύσα τὸ ἐλαφρὸν ἀεράκι, ἐνόμιζον ὅτι ἡ ψυχή μου ἠνοίγετο ὡς ἄνθος. Καὶ τότε ἐφάνη ἐκείνη. Ἡ κόρη, ὡς νύμφη ἐκ τῶν κυμάτων, ἔβαινεν ἐπὶ τῆς ἀκτῆς μὲ τὸ λευκὸν ἐνδυμά της νὰ κυματίζῃ. Τὰ μαλλία της ἔπεφτον ἐλευθέρως ἐπὶ τῶν ὤμων της καὶ τὸ πρόσωπόν της ἔλαμπεν ὡς ἡμέρα ἡλιόλουστος. Ἐστάθη πλησίον τῆς θαλάσσης καὶ ἐκύτταζε τὸ πέλαγος μὲ βλέμμα ἥσυχον, ὡς νὰ συνομιλοῦσεν μὲ τὴν φύσιν. Ἐγὼ ἔνιωσα ἕνα παράξενον σκίρτημα εἰς τὴν καρδίαν μου· ἦτον χαρὰ ἀγνή, ἀνεξήγητος, ὡς νὰ ἔβλεπα ὄνειρον. Ὅταν ἔρριψε τὸ βλέμμα της πρὸς ἐμέ, ἐκοκκίνισα καὶ ἔσκυψα τὰ μάτια. Ἐχαμογέλασε μὲ ἕνα χαμόγελον ἁπλοῦν, χωρὶς τέχνην, καὶ ἡ στιγμὴ ἐκείνη ἐχαράχθη βαθιὰ εἰς τὴν ψυχήν μου. Δὲν ἐχρειάζοντο λόγια. Ἡ θάλασσα, ὁ ἥλιος, ὁ ἀγέρας καὶ ἡ παρουσία της ἤσαν ἀρκετά διὰ νὰ πληρώσουν τὴν καρδίαν μου μὲ εὐτυχίαν. Ἐκείνη ἡ ἡμέρα ἔμεινεν ἐντός μου ὡς ὄνειρον φωτεινόν, ὡς ἀνάμνησις γλυκεῖα, ποὺ μὲ συνώδευεν εἰς τὰς σκοτεινοτέρας στιγμὰς τῆς ζωῆς μου.

Θεματικό κέντρο   Κειμενικοί δείκτες Περιγραφή (ποιο είναι το αντικείμενο της περιγραφής, ποια η σχέση του με το θεματικό κέντρο που εντοπίσατε;):             Αφήγηση (α΄πρόσωπο – ομοδιηγητικός αφηγητής= συναισθήματα, σκέψεις, αντιδράσεις, σχετικές με το θεματικό κέντρο)           Σχήματα λόγου: παρομοίωση, μεταφορές, αντίθεση