Κ.Π. Καβάφης, ΤΕΙΧΗ [1896, 1897]
|
Χωρίς
περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. |
Παρατηρήσεις που θα σας βοηθήσουν
στην επεξεργασία:
Τα ρηματικά
πρόσωπα που κυριαρχούν στο ποίημα είναι το α΄ ενικό και το γ΄ πληθυντικό. Ποιος
είναι ο ρόλος τους; (Για το α΄ ενικό λέμε συνήθως ότι προσδίδει βιωματικό
χαρακτήρα σε ένα κείμενο: Ποια είναι τα βιώματα/εμπειρίες/συναισθήματα/σκέψεις
του ποιητικού υποκειμένου; )
Για το
γ΄πληθυντικό: Σε ποια ομάδα αναφέρεται αυτό το γ΄πληθυντικό; Προσδιορίζεται στο
κείμενο; Γιατί; Ποιες άλλες σημαντικές πληροφορίες λείπουν και γιατί;
Τι θα
μπορούσαν να συμβολίζουν τα τείχη;
Μια πρόσθετη
πληροφορία για μεγαλύτερη εμβάθυνση: Ο Καβάφης είναι βαθύτατα ειρωνικός
ποιητής. Στο συγκεκριμένο ποίημα η ειρωνεία θα μπορούσε να λειτουργήσει, αν
σκεφτούμε ότι ο ποιητής αποστασιοποιείται από (δεν ταυτίζεται συναισθηματικά με)
το ποιητικό προσωπείο (το εγώ του ποιήματος). Στην περίπτωση αυτή σκεφτείτε:
Φταίνε, λέτε, μόνο οι άλλοι για τον αποκλεισμό του ποιητικού υποκειμένου; Μήπως
υπονοείται κάποια ευθύνη και του ίδιου του ποιητικού υποκειμένου για την
κατάσταση στην οποία βρέθηκε;
Αφού σκεφτείτε τα παραπάνω γράψτε ένα
ερμηνευτικό σημείωμα για το ποίημα (150 λέξεις)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου